toon menu

Altijd dat gezeik over die pudding

De relatie tussen pudding, mijn opa en acquisitie

Bij Maan proberen we de opdrachten altijd eerlijk te verdelen over onze ontwerpers. Hun ontembare creatiedrang schreeuwt om uitdagende opdrachten waar ze hun creativiteit en specialisme optimaal in kwijt kunnen. We hebben een goede mix van opdrachten. Klein en groot. Mooie designklussen, animaties, campagnes, verpakkingen, magazines, interactieve webapplicaties, etc. De verdeling van opdrachten wordt wekelijks gemaakt aan de hand van beschikbare tijd, specialisme, ontwikkeldoelen en affiniteit met de opdrachtgever. Aan het eind van het jaar voer ik beoordelingsgesprekken en dan is er altijd wel iemand die vindt dat de pudding niet eerlijk verdeeld is.

 

Mijn opa

Voordat ik verder ga moet ik jullie even iets over mijn opa vertellen. Toen ik mijn opa echt leerde kennen, toen was hij dik in de 70 en ik 14. Toen mijn oma was overleden, werd hij voor zijn kleinkinderen wat toegankelijker. Hij had zijn leven lang in een leerlooierij gewerkt; was fanatiek lid van de vakbond; rookte zware shag en hield van een jonge jenever op zijn tijd. Toen hij op z’n tachtigste in het bejaardenhuis belandde mocht hij op een dag niet meer roken en niet meer drinken. Hij had per ongeluk de gordijnen in de fik gestoken en kreeg een rookverbod. Toen hij een verpleegkundige in haar billen had geknepen, mocht hij ook geen jenever meer drinken. Al snel daarna was de lol voor hem ervan af en overleed hij.

 

De pudding

Zijn meest fameuze oneliner was ‘altijd dat gezeik over die pudding’. Dat kwam zo: mijn opa en oma hadden 8 kinderen. Het avondeten bestond - naar goed Brabants gebruik - uit soep, aardappelen met groente en vlees én pudding. Een grote bak met pudding. Door mijn opa gemaakt. De regel was, dat opa de helft van de pudding kreeg en de kinderen en oma de andere helft  mochten delen.

Ongeacht het aantal mensen aan tafel werd dezelfde hoeveelheid pudding gemaakt en werd de verdeling gehandhaafd.

Dit resulteerde ruim 40 jaar lang in een dagelijkse verhitte discussie aan tafel. Opa hield niet van discussie; at snel zijn bord (met de helft van de pudding) leeg, stond op en riep dan vanuit de keuken “altijd dat gezeik over die pudding”. Inmiddels zijn die woorden legendarisch binnen de familie.

 

Als je meer lekkere pudding wilt, dan moet je zelf de pudding maken

Als je erover nadenkt, dan is het toch op z’n minst vreemd dat in al die jaren geen van mijn ooms en tantes op het idee is gekomen om een extra bak met pudding te maken. Schijnbaar namen ze genoegen met de status quo dat er te weinig pudding was. Nu even terug van de pudding naar Maan. We zijn ambitieus en willen te gek werk creëren. We willen onze buik vol eten met lekkere pudding! Dat zal voor meer organisaties het geval zijn. Maar hoe geef je richting aan je opdrachten? Hoe zorg je dat je toegevoegde waarde kunt leveren en energie van je werk krijgt?

We hebben recent onze droomopdrachten geïnventariseerd en gezamenlijk benoemd. We zijn nu in twee teams een tactiek aan het ontwikkelen om deze droomopdrachten binnen te slepen. Iedereen bij Maan heeft daarin zijn rol. Dit proces zorgt voor lekkere energie en hopelijk binnenkort ook tot het gewenste resultaat: meer lekkere pudding en genoeg voor iedereen! Vanaf nu is acquisitie een beetje van iedereen.

 

Mocht je ons een handje willen helpen…

aarzel niet om ons te bellen voor die droomopdracht!


Ruud


Ga naar het blog